ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ

Μετάφραση: Ι.Σ. Χριστοδούλου, Ελένη Πλευρά
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελ. 360, ­ 21.00 €.

Kαίριας σημασίας κείμενο για την ιστορία της Φιλοσοφίας, ο πλατωνικός Πρωταγόρας εγείρει το ζήτημα του διδακτού ή μη της αρετής.

ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ - ΚΡΙΤΩΝ

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Αθανάσιος Σαμαράς
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελ. 420, ­ 21.00 €

Δημιουργώντας, ή μάλλον ολοκληρώνοντας, το μύθο του Σωκράτη, ο Πλάτων οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου λογοτεχνικού είδους, των σωκρατικών διαλόγων. Η δίκη του Σωκράτη, ωθώντας στη φιλοσοφία τον Πλάτωνα, επηρέασε βαθιά τη λεγόμενη δυτική φιλοσοφία. Στον Κρίτωνα ο Σωκράτης εξηγεί στο στενό του φίλο γιατί η απόδρασή του θα ήταν αντίθετη στο δίκαιο και μένει στη θέση του, για να εκτελεστεί.

ΦΑΙΔΡΟΣ

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Παναγιώτης Δόικος
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελ. 428, ­ 21.00 €

Mε αφορμή μια θεωρία για τον έρωτα, ο Πλάτων συνέθεσε τον αισθαντικότερο και φιλοσοφικά πιο μεστό διάλογο της συγγραφικής του παραγωγής.ΠΛΑΤΩΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

Πρόλογος Κ. Ζουράρις
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελ. 721, ­ 30.00 €
ISBN: 978-960-463-087-5

Ο πλατωνικός Πολιτικός ελαύνοντας μετά το πέρας του Σοφιστή στη «χώρα» του φιλοσοφικού στοχασμού αναλαμβάνει τη χάραξη της οδού σύνδεσης οντολογίας και πολιτικής. Ο Πολιτικός είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ Πολιτείας και Νόμων. Ο φιλοσοφικός λόγος αφιγμένος από τον κόσμο της θέασης του Αγαθού (πρώτος πλους) επιχειρεί τώρα (δεύτερος πλους) να μετουσιωθεί σε εμπράγματη δράση πραγματώνοντας το σωκρατικό όραμα βελτίωσης του ανθρώπου ως όντος και ως μέρους (πολίτης) ενός πολιτικού όλου (πόλις). Η πλατωνική διαλεκτική έχοντας φτάσει στα ανώτατα στάδια θέασης των Ειδών και έχοντας αποκτήσει μια αυτόνομη επιστημονική υπόσταση κατέρχεται στον κόσμο της φθοράς, για να του προσδώσει στοιχεία αθανασίας. Στον Πολιτικό οι θιασώτες της αλήθειας φιλόσοφοι έχουν ήδη φτάσει στον νοητό κόσμο των Ιδεών και του Αγαθού, έχουν ατενίσει την ουσία των Ειδών, το σκοπό του σύμπαντος και του ίδιου του ανθρώπου. Την ανοδική διαλεκτική ακολουθεί η καθοδική. Ο φιλόσοφος κατέρχεται στον αισθητό κόσμο, για να διαγνώσει την συμμετέχουσα του αιωνίου ουσία εντός των αισθητών πραγμάτων. Η επιστήμη του Ενός πρέπει να εφαρμοστεί τώρα στα Πολλά, ο καθαρός Λόγος επιβάλλεται να γίνει επιτυχημένη μετά επιστήμης πράξη. Η καθοδική διαλεκτική μετατρέπεται σε πολιτική επιστήμη, μετρητική τέχνη και συνυφαίνουσα μήτιν που απλώνει την κυριαρχία της στα κοινωνικοπολιτικά πράγματα και κυβερνά ορθότατα με επιστημονικούς όρους. Ο πολιτικός ανήρ είναι ο φιλόσοφος που δε χρειάζεται τον άκαμπτο και δυσκίνητο νόμο για να πραγματώσει την αλάθευτη διακυβέρνησή του.

ΜΥΘΟΙ

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Hλίας Σπυρόπουλος
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελ. 472, ­ 21.00 €

Έξοχα πεζογραφήματα που ρίχνουν φως σε όλο το φιλοσοφικό έργο του Πλάτωνα και, ταυτόχρονα, δίνουν συμπυκνωμένη την αρχαιοελληνική σοφία.

ΑΠΟΚΡΥΦΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ  - ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ 

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Χρήστος Τερέζης
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελίδες 420, 21.00 €

ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ 

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια, υπομνήματα: Ηλίας Σπυρόπουλος
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελίδες 604, 24.00 €

 Ένα από τα κορυφαία δημιουργήματα του αρχαιοελληνικού και γενικότερα του ανθρώπινου πνεύματος. Με το ενδιαφέρον που παρουσιάζει το θέμα που βρίσκεται στο επίκεντρο της φιλοσοφικής συζήτησης (περί έρωτος) και την πολύπλευρη και σε βάθος ανάπτυξη του, τους γενικότερους ανθρωπολογικούς προβληματισμούς του και την καλλιτεχνική του μορφή (καθώς λόγος και σκέψη συνυφαίνονται σε μια εκπληκτική ενότητα, όσο ίσως σε καμιά άλλη φιλοσοφική συγγραφή) απέσπασε διαχρονικά την αναγνώριση και το θαυμασμό των ανθρώπων που έχουν γνήσια πνευματικά ενδιαφέροντα και συναισθηματική ευαισθησία και ανταποκρίνεται πολλαπλά στις πνευματικές αναζητήσεις του σύγχρονου ανθρώπου.

ΣΟΦΙΣΤΗΣ

 Ο Σοφιστής ανήκει στα έργα της τρίτης περιόδου της πλατωνικής δημιουργίας.
 Επανεξετάζει τη θεωρία των ιδεών αναιρώντας τον ελεατικό μονισμό. Οι ιδέες εμπλουτίζονται με στοιχεία που είναι απότοκα  του συνδυασμού τους.
 Επιχειρεί μια νέα διαπραγμάτευση της τέχνης και υπερασπίζεται την ύπαρξη του ψεύδους αντιτιθέμενος στους ελεάτες. Βρίσκει έτσι το δρόμο να εκθέσει το «πραγματικό», κατ’ αυτόν, περιεχόμενο της σοφιστικής.
Διατυπώνει μια συ-σχετική αντίληψη του «μη όντος», με την έννοια του «θατέρου», αυτού δηλαδή που είναι διαφορετικό του όντος κι όχι ανύπαρκτο.
Η έννοια αυτή συμβάλλει στην ανάλυση της αρνητικής κατηγόρησης και του ψεύδους, το οποίο πλέον αποκτά σημασιακό περιεχόμενο.
Το «μη ον» υφίσταται μ’ έναν τρόπο, διαφορετικά δεν υπάρχει ψέμα ούτε είδωλο της τέχνης και ο σοφιστής λέγει μόνο την αλήθεια.
Τέλος, ξεκολλά το ον από τη μακάρια ακινησία του και φαίνεται να προβαίνει απ’ το στατικό στο δυναμικό ιδεαλισμό.

ΦΑΙΔΩΝ

 Ο φιλοσοφικός αυτός διάλογος είναι η αποτύπωση από τον Πλάτωνα των τελευταίων στιγμών της ζωής του φιλοσόφου  Σωκράτη, που ατάραχος αντιμετωπίζει το βιολογικό τέλος του έχει συνείδηση των ενεργειών της μακρόχρονης ζωής του και είναι βέβαιος για τον εαυτό του και για όσους ενωτίζονται τα προσωπικά κατασταλάγματά του, ότι η φιλοσοφία είναι «μελέτη θανάτου» οι συζητητές του Σωκράτη έχουν μια ιδιότυπη «χαρμολύπη»: στερεύει για εκείνους η πηγή που τους προβλημάτιζε, αλλ’ έχουν εμποτισθεί με γόνιμη ύλη για αυτοδύναμη πορεία.

ΘΕΑΙΤΗΤΟΣ

Η ιδιότυπη αυτή λογοδοσία του διαλόγου για την υπόσταση της γνώσης στηρίζει φιλοσοφικά τέλειο λόγο, καθώς δίνει έμφαση στη συμπόρευση του οντολογικού με το συλλογιστικό στοιχείο και διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για το συνοράν που διέπει εγκάρσια το πλατωνικό έργο.

  ΓΟΡΓΙΑΣ

 Φέροντας το όνομα του μεγάλου σοφιστή από τους Λεοντίνους της Σικελίας, το έργο επιχειρεί να αναδείξει την πολεμική του μεγάλου φιλοσόφου εναντίον της σοφιστικής και των εκπροσώπων της.
Κείμενο εξαιρετικής δυναμικής, με πολυσχιδείς φιλοσοφικές προοπτικές και αντιμαχόμενες προσεγγίσεις, ο «Γοργίας» διαπερνά με ενάργεια και πολλές φορές με αναγνωρίσιμη από τον σημερινό αναγνώστη κυνικότητα, το σύνολο της ηθικής σφαίρας και προβληματικής.

«Το δίκαιο του ισχυρότερου», η αντίθεση «νόμος-φύση», η «ρητορική», η «πειθώ», η «δικαιοσύνη», το «αγαθό», η «πολιτική», η «δημοκρατία», η «τυραννίδα», είναι μερικές από τις έννοιες που διαπλέκονται, υπό τη δίνη μιας φιλοσοφικής έριδας ανάμεσα στη σωκρατική υπεροχή του νου και στη φυσικοδικαιϊκή Καλλίκλεια αντιμετώπιση, που αναγνωρίζει το δίκαιο στην πλευρά της ανυπέρβλητης ισχύος και στηρίζει το δικαίωμα του ισχυρού ατόμου να κρατά κάτω από την εξουσία του τις ασθενέστερες φύσεις.

ΠΟΛΙΤΕΙΑ (2 τόμοι)

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Θ.Γ. Μαυρόπουλος
Σχήμα 12.5x19, σκληρό εξώφυλλο, σελ. 784 (1ος τόμος), €30.00, σελ. 828 (2ος τόμος), €30.00

 Η “Πολιτεία” είναι δημιούργημα του Πλάτωνα, όταν αυτός βρισκόταν στο μεσουράνημα της δημιουργικής ανάπτυξης του στοχασμού του.
Κεντρικός πυρήνας του έργου είναι το θέμα της δικαιοσύνης. Πεποίθηση του Πλάτωνα είναι ότι μια ιδανική πολιτεία θα επιτευχθεί από τη λειτουργία του ήθους αρχόντων και αρχομένων.
Υπογραμμίζει τη σημασία της παιδείας για την ανάπτυξη των κοινωνικών αρετών και ιδιαίτερα της δικαιοσύνης. Η μελέτη της Πλατωνικής Πολιτείας μας ανοίγει διάπλατα το δρόμο για μια ζωή φιλοσοφημένη.